Çilek Reçeli

Annem çok güzel reçel yapar; reçel yaptığı meyveler piştikten ve reçel kıvamına geldikten sonra bile hep tane tane kalırlar...En çok sevdiğim de turunç ve portakal kabuğu reçeli...Turunç reçelini yapmak sanırım biraz zahmetli, o yüzden onu deneyip uğraşacağıma şimdilik annemin maharetli elleriyle yaptıklarını yerim daha iyi ;))

Aslına bakarsanız, çocukluğumdan beri bu saydığım reçellere sadece vişne ve çilek reçelini de eklersek, öyle çok reçel tüketmeyi seven biri olmadım hiçbir zaman. Özel bir kahvaltı ya da bruncha gittiğimde de, masayı patlıcan, ceviz, zencefil, lavanta ve incir gibi çeşit çeşit reçeller donatsa da, bir iki tanesinin tadına sadece çay kaşığıyla bakmışlığım vardır o kadar...Hani, o da tadını bileyim öğreneyim diye...;))

Ama, geçenlerde semt pazarından eşimin aldığı minicik çileklerin mutfağı kuşatan parfümlü aromaları bana annemin reçellerini hatırlatınca, Hera için bunu yapmak şart oldu...O da, benim çocukluğumda olduğu gibi mutfakta duyduğum o kokularla mutlu olsun, öyle büyüsün istiyorum...

Neyse, o çilekler öyle güzel kokuyorlardı ki, inanın yemeye kıyamazdım, ben de reçel yapıp sakladım ;)) Her zaman olmasa da, bazen kahvaltıda yiyoruz, bir de evde yaptığımız için daha da içimiz rahat...



Hepinize afiyet olsun.