Geçtiğimiz hafta, canım annem de bizimle birlikteyken üstelik tam da aşurenin zamanı iken; artık zamanı geldi dedim :) İşin ilginç yanı ben bugüne kadar hiç aşure yapmamıştım, mutfakta herşeyi denemeye meraklı biri olarak nedense aşure yapmak bana hep zor gelirdi. Belki de annemin yaptığı gibi lezzetli olmayacağını düşündüğüm içindir; çünkü bizim bütün aile annemin aşuresine bayılır. Hatta hiç sevmeyenler bile annemin aşuresini deneyip, çok beğendiklerini de söylemişlerdir...
Her sene aşure zamanı ailemle birlikte olmasam da, en yakın zamanda bir araya geldiğimizde annem kendi aşuresini bizim için az da olsa mutlaka yapar. Ve, biz her sene o gün aşurenin pişmesini zor zahmet bekleyip, piştikten sonra da bir kaşık bile bırakmayana kadar nefes almadan bitiririz.
Herkesin alıştığı bir lezzet vardır aşure konusunda, eminim pek çoğunuz annelerinizin aşure tarifini diğerlerine değişmezsiniz. Sanırım bu durum herkesin kendine göre aşurenin içine koyduğu farklı lezzetlerden kaynaklanıyor.
Ben de bu sene annem bizdeyken bir karar verdim; mutlaka öğrenmeliydim. Artık aşure tarifini eksiksiz ve kusursuz bir şekilde annemden öğrenip, Allah kısmet ederse bundan sonraki yıllarda da benim tatlıcadıma anneannesinin ki kadar lezzetli aşureler yapabilmeliyim :))
Aşure için birgün öncesinden annemle tüm malzemeleri ayarladık ve ben tüm malzemeleri annemin söylediği şekilde tartıp, ölçüp not ettim. Ertesi sabah erkenden başladık tarifi uygulamaya, evet biraz zaman ve emek istiyor tabii ki, ama sonunda da buna değiyor...
Hele aşurenizi tadanlar da beğenirlerse, yorgunluk falan kalmıyor...
Hepinize afiyet olsun:)
